Beagle – usposobienie, umaszczenie – wszystko co musisz wiedzieć o tej rasie
Niegdyś zawzięty pies myśliwski, należący do psów gończych, dziś często widziany w mieście z nadwagą i frustracją względem obcych psów – to właśnie beagle. Rasa beagle, przy odpowiednim respektowaniu jej potrzeb, może wspaniale towarzyszyć człowiekowi ze względu na przyjazne usposobienie. Jednak – na swoich zasadach.
Istnieje wiele ras, które obecnie mają – zupełnie niesłusznie – miano świetnych towarzyszy do miejskiego stylu życia. Jedną z nich są również beagle, czyli aktywne psy myśliwskie, które bez odpowiedniego zajęcia wyrastają na sfrustrowane czworonogi z nadwagą. Zanim zdecydujesz się na tego psa, zapoznaj się z charakterystyką rasy i zastanów, czy jesteś gotowy poświęcić się wychowaniu beagle’a – i czy mu sprostasz!
Pies Beagle – pochodzenie
Jeśli chodzi o psy rasy beagle, pochodzenie jest dość dobrze udokumentowane. Jest to rasa wywodząca się z Wielkiej Brytanii, należąca do rasy psów myśliwskich, a konkretniej – psów gończych. Pierwsze przekazy o jej wykorzystaniu pochodzą jeszcze z XIV wieku. Psy te były hodowane zazwyczaj w miejscach, w których utrzymywano sfory do dużych polowań z nagonką.
Pierwsze beagle jako psy gończe brały udział przede wszystkim polowaniach na lisy oraz zające. Pochodzenie nazwy tej rasy nie jest pewne, jednak uważa się, że pochodzi od skrzyżowania słów „beag” (celtyckie „mały”) i „begueule” (francuskie „rozdziawiony pysk”), co bardzo dobrze opisuje tego psa w trakcie pracy.
Uważa się za prawdopodobne dwa scenariusze powstania rasy beagle. Pochodzenie według pierwszej teorii było oparte jeszcze na psach wykorzystywanych do polowań w starożytnej Grecji. Tamtejsze czworonogi miały trafić na tereny współczesnej Anglii wraz z Rzymianami. Potem krzyżowano je z lokalnie występującymi rasami. Według drugiej teorii, przodkowie tej rasy zostały przywiezione do Anglii z Francji w trakcie wojny stuletniej.
Bez względu na rodzaj pochodzenia i historię uważa się, że współczesne beagle są efektem krzyżowania kilku ras małych terrierów i gończych psów rasy harrier. Ciekawostką może być fakt, że w XVI wieku prawdopodobnie istniały również beagle szorstkowłose. Zwłaszcza te występujące w sforach na angielskim dworze, a także wykorzystywane do towarzystwa, miały inny włos i były o wiele mniejsze. Dziś pies beagle zaliczany jest raczej do psów średnich rozmiarów. Pozostałością po małym rozmiarze mogą być natomiast niezgodne ze współczesnym wzorcem, miniaturowe wersje beagle, które czasami zdarzają się w miotach, zwłaszcza tych z tradycyjnych linii, z długą historią.
Beagle – wygląd
Wzorcowy beagle to pies średniej rozmiarów, mocnej budowy, o zwartej sylwetce. Mają harmonijną głowę o średniej długości, ale stosunkowo mocną. Stop powinien znajdować się mniej więcej w połowie długości głowy i musi być wyraźnie zaznaczony. Wargi są raczej nieco obwisłe, charakterystyczne dla psów tej rasy. Głowa osadzona jest na szyi pozbawionej dużego podgardla i proporcjonalnie zbudowanej – tak, aby pies mógł swobodnie węszyć bez zginania łap.
Nos u beagle powinien być czarny, ale dopuszczalna jest mniej nasycona pigmentacja w przypadku bardzo jasnego umaszczenia u psa. Oczy są duże, o charakterystycznym, proszącym wyrazie. Powinny mieć brązowy kolor – najlepiej w odcieniu orzechowym lub ciemnym odcieniu. Uszy są również wyznacznikiem tej rasy – średnio długie, nisko osadzone, zaokrąglone na końcach.
Pies ten ma mocny, prosty tułów z głęboką, wydatną klatką piersiową. Brzuch nie powinien mieć dużego wcięcia, jednak musi być ono zaznaczone. Łapy są mocne, stosunkowo krótkie, proste. W niektórych miejscach, na przykład na udach, muskularne. Ogon ma średnią długość i jest raczej grubszy. Nie powinien być zakręcony, ale musi być osadzony i noszony wysoko, z wesołym wyrazem.
Beagle – sierść
Należy do psów krótkowłosych: beagle ma krótką, gęstą sierść, która doskonale sprawdza się w każdych warunkach. Jest to rasa z podszerstkiem, świetnie radząca sobie w terenie. Bez względu na umaszczenie rasa powinna mieć białą końcówkę ogona. Dopuszczalna i najbardziej popularna jest wersja trójbarwna, czyli czarno-brązowo-biała. Dodatkowo dopuszczalne są również umaszczenie białe w łaty w kolorze borsuczym, zajączym, cytrynowym. Spotyka się również psy czerwone, płowe i czarne – wszystkie te ubarwienia występują w duecie z bielą. W końcu beagle może być też jednolicie biały.
W kłębie beagle nie powinien mieć więcej niż 40 cm, ale również nie mniej niż 33 cm. Warto przy tym pamiętać, że dolny zakres wagi jest typowy bardziej dla suk niż samców; sucza budowa u przedstawicieli płci męskiej jest niedopuszczalna i uznawana za wadę. Waga beagle’a zależy w dużej mierze od jego budowy, ale oscyluje w okolicach 15 kg.
Warto wiedzieć, że beagle to najmniejszy pies gończy. Psy gończe zwykle są większej postury. Jest to pies typu wyżłowatego, choć w przypadku domowych pupili ta cecha powoli zanika. Psy o ciężkiej budowie i takim samym kroku, a także o nadwadze nie jest typowe dla tej rasy. Dobrze jest mieć tego świadomość, bo nadwaga u beagli zdarza się coraz częściej, a jest po prostu szkodliwa dla ich zdrowia i życia.
Beagle – charakter
Jeśli chodzi o beagle, charakter tej rasy często jest przyczyną, dla której trafia ona do domów, gdzie traktowana jest jako pies do towarzystwa – to typowy pies rodzinny. Trzeba jednak pamiętać, że pies myśliwski, nadal objęty próbami pracy, który nie ma odpowiedniej pracy na co dzień, będzie kłopotliwy w utrzymaniu. Widać to na przykładzie tej właśnie rasy, która – choć ma zadatki na psa do towarzystwa – często sprawia swoim opiekunom problemy wychowawcze.
Pies o łagodnym usposobieniu – do ludzi
Pod kątem kontaktu z człowiekiem beagle jest praktycznie bezproblemowy. Nie wyraża agresji, jest bardzo łagodny, dobrze dogaduje się również z dziećmi. Choć jest to pies zawzięty, to nie ma w sobie tej ciętości typowej na przykład dla terrierów. Rasa ma przyjazne usposobienie – na tyle, że nie tylko szybko przywiązuje się do swoich opiekunów, ale również darzy zaufaniem osoby obce. Z tego powodu dobrze nadaje się na przykład do pracy z dziećmi, oczywiście przy odpowiednim prowadzeniu.
Trzeba brać pod uwagę, że przy całej swojej łagodności psy tej rasy nie nadają się na psy stróżujące. Co więcej, są uważane za bardzo szczekliwe. Zwłaszcza znudzony beagle może być prawdziwie uciążliwy dla otoczenia, gdy szczeka na wszystko, co ma w zasięgu swojego wzroku.
Beagle – typowy pies myśliwski
Charakter typowego czworonoga o przeznaczeniu myśliwskim pokazują na długich spacerach. Aby móc puszczać je luzem, z dobrym odwołaniem, trzeba bardzo długo pracować nad tym, począwszy od momentu, gdy pies trafi do Twojego domu. W lesie czy w miejscach, gdzie jest dużo zwierzyny, pies powinien być zawsze na lince. Beagle szybko pójdzie tropem, a gdy przemówi jego instynkt – raczej nie zrezygnuje z pogoni czy tropienia. To może narazić Cię nie tylko na mandat, ale również koszty leczenia w przypadku spotkania z dzikami czy wpadnięcia we wnyki. Z tego samego powodu warto wprowadzić do szkolenia przywołanie awaryjne i gwizdek, a także zainwestować w mikrochip i adresówkę.
Wychowanie beagle’a
Beagle ma wesołe usposobienie, jednak psy te nie powinny być brane przez osoby bez doświadczenia w szkoleniu, które nie mają czasu i środków na regularne szkolenia i dużo czasu spędzonego na aktywnościach. Psy te potrzebują zajęcia, a także zrównoważonego, spokojnego i konsekwentnego w swoim działaniu opiekuna. Bez odpowiedniej dawki ruchu psy stają się sfrustrowane, a to w połączeniu z ich nieugiętością i uporem gwarantuje porażkę w wychowaniu. Duże podwórko nie zastąpi beaglowi regularnej aktywności i spacerów. Beagle mogą mieszkać w bloku. Ważne, by ich potrzeby były zaspokojone.
Beagle a inne zwierzęta
Z uwagi na instynkt myśliwski beagle raczej nie sprawdzą się w jednym domu z kotami, ale również na jednym podwórku np. z kurami. Oczywiście, można je wychować tak, aby dobrze się z nimi dogadywały, potrzebny jest jednak odpowiedni, świadomy trening, najlepiej od szczenięctwa. Z kolei jest w stanie mieszkać z innymi psami, szczególnie tej samej rasy. Z uwagi na swoje pochodzenie jest to pies pracujący w sforach, stąd nie ma zwykle problemu z przedstawicielami tego samego gatunku.
Beagle – pielęgnacja
Pielęgnacja nie jest specjalnie skomplikowana. Psy tej rasy nie mają też większych problemów z żywieniem. Zobacz, jak to dokładnie wygląda.
Beagle – żywienie
Jak w przypadku każdej rasy, również u beagle żywienie w odpowiedni sposób to podstawa zachowania zdrowia i dobrego samopoczucia psa. Przede wszystkim warto podawać psu dobrą jakościowo karmę, pozbawioną kiepskiej jakości wypełniaczy. Warto ją dostosować pod względem kaloryczności do aktywności psa. Mniej aktywne psy towarzyszące, które mają dodatkowo skłonność do nadwagi, powinny być karmione karmą typu light, na przykład Brit Premium by Nature Light. Taka karma ma obniżoną kaloryczność, a przy tym zapewnia uczucie sytości.
Dla psów aktywnych, pracujących węchowo albo polujących, niezbędne jest żywienie, które zaspokoi ich zapotrzebowanie na wszystkie składniki. Karma powinna być wysokokaloryczna, podawana jednak częściej, a w mniejszych porcjach. Doskonale sprawdzi się wysokobiałkowa i wysokotłuszczowa karma Brit Care Endurance Duck & Rice.
Jeżeli chcesz dodatkowo wzbogacić psie żywienie, wybierz mięsne puszki, czyli karmę mokrą, na przykład taką jak Brit Mono Protein.
Jeśli widzisz, że pies tyje, ogranicz mu dawkę pożywienia. Nie podawaj w takiej sytuacji przysmaków, zwłaszcza w formie resztek ze stołu czy gotowych wędlin. Są one dla psów szkodliwe i sprzyjają rozwojowi nadwagi. Ta z kolei może powodować nadmierne obciążenie serca i stawów, cukrzycę. Badania wskazują, że nadwaga skraca psie życie nawet o kilka lat!
Beagle – pielęgnacja psa
Pielęgnacja sierści beagle to skomplikowane zajęcie. Wystarczy regularne czesanie psa, na przykład ras w tygodniu, odpowiednią szczotką lub furminatorem. Pozwala to wyczesać ewentualne zanieczyszczenia i usunąć nadmiar martwego włosa okrywowego i podszerstka. W okresie linienia trzeba się liczyć z intensywną utratą sierści przez beagle. Pielęgnacja wówczas powinna polegać na codziennym czesaniu. Kąpiele warto wykonywać, gdy zajdzie taka konieczność.
Warto zwrócić natomiast uwagę na regularne czyszczenie uszu beagle’a oraz osuszanie ich wnętrza po kąpielach. Długo utrzymująca się wilgoć, zwłaszcza pod oklapniętym uchem, może prowadzić do stanów zapalnych. Dobrze jest też regularnie dbać o długość pazurów. Zbyt długie będą powodowały dyskomfort i mogą wpłynąć na rozwój problemów z kręgosłupem.
Beagle – zdrowie
Jak każda rasa, również beagle mają rozmaite problemy, jeśli chodzi o zwiększoną skłonność do chorób. Najczęściej występują problemy z kręgosłupem, na przykład dyskopatie. Zdarzają się również zapalenia tętnic. Odpowiednia karma dla psa beagle może częściowo wykluczyć obie te choroby. Żywienie, które nie będzie skazywało psa na nadwagę, pomoże tutaj najbardziej.
Wśród chorób genetycznych znajdują się te związane z nieprawidłowościami w obszarze rdzenia kręgowego. Mowa o SRMA, które wywołuje zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; jest to jednak choroba wyleczalna. Z kolei nieuleczalna jest ataksja rdzeniowa – schorzenie neurologiczne. U niektórych psów wzrasta ryzyko wystąpienia jaskry, chorób rogówki czy atrofii siatkówki. Pod tym kątem prowadzone są jednak badania genetyczne, które wykluczają chore osobniki z hodowli.
Wiesz już, jaki jest beagle, jak wygląda jego charakter oraz opieka nad nim. Ten pies potrzebuje odpowiedzialnego opiekuna, który zna się na szkoleniu psów myśliwskich i ma czas, aby zaspokoić potrzeby swojego czworonoga. Nie należy zapominać też o odpowiednim żywieniu i pielęgnacji psa tej rasy. Jeśli zdecydowałeś się na beagle’a i szukasz produktów do wyprawki, zajrzyj do sklepu Apetete.pl i wybierz wszystkie niezbędne rzeczy!
Polecane posty
Najciekawsze propozycje z naszego sklepu