Gdy zbliża się pora spaceru, większość psiaków wprost nie może pohamować swojej ekscytacji i radości. Codzienne przechadzki to bez wątpienia klucz do dobrego samopoczucia domowych czworonogów. W trakcie długich wędrówek nasz pupil może zaspokoić nie tylko potrzeby fizjologiczne, ale również liczne potrzeby behawioralne. Niestety dość często w spacery wkrada się pewna monotonna, a na psim pysku z czasem zaczyna malować się znudzenie. Co zrobić, by każdy spacer z psem był naprawdę udany? Oto 5 niezbędnych elementów, których nigdy nie powinno zabraknąć w trackie codziennych przechadzek z pupilem.

Spacer z psem a eksploracja terenu i węszenie

Idealny spacer z psem powinien pozwalać zwierzakowi na swobodną eksplorację terenu. Czworonogi czerpią bowiem mnóstwo radości z węszenia i penetrowania okolicznych zakamarków. W czasie przechadzek chcą wnikliwie zbadać każdy obiekt. W ten sposób czerpią bardzo dokładne informacje o swoim otoczeniu i dowiadują się o obecności w okolicy innych czworonogów. Taka aktywność dostarcza im dużej dawki stymulacji zmysłowej. Warto dać im na to czas.

Bez wątpienia to pośpiech jest tym, co najbardziej przeszkadza w spacerze z psem. W codziennej krzątaninie, między wyjściem do pracy a zakupami, trudno wygospodarować czas na przechadzkę z czworonogiem. Tymczasem spacer trwający 5 czy 10 minut nie jest w stanie w pełni zaspokoić potrzeb psa związanych z poznawaniem otoczenia. Najdłuższa w ciągu dnia przechadzka z pupilem powinna trwać minimum 30 minut. Najlepiej wygospodarować na nią przynajmniej godzinę – zwłaszcza w przypadku psów aktywnych. Jeśli widzimy, że nasz podopieczny jest czymś wyraźnie zainteresowany, zatrzymajmy się na chwilę, pozwólmy mu powęszyć i zbadać interesujący obiekt. Dostosujmy rytm wędrówki do rytmu pupila.

Idealny spacer z psem powinien pozwalać zwierzakowi na swobodną eksplorację terenu.

Choć bodźce zapachowe mają dla psów największe znacznie, dodatkowej stymulacji dostarczają zwierzakom także nowe bodźce wzrokowe i słuchowe. By nasz podopieczny mógł czerpać jak najwięcej frajdy z codziennych spacerów, regularnie zmieniajmy trasy przechadzek. Wybierajmy miejsca obfitujące w wiele nowych, interesujących dla zwierzaka bodźców. Starajmy się spacerować z psem po terenach o zróżnicowanej nawierzchni, rzeźbie terenu czy roślinności. Poszukajmy rozległych terenów, gdzie nasz psiak będzie mógł trochę powęszyć. Latem zabierzmy zwierzaka nad jezioro.

Na bezpiecznym, ogrodzonym terenie warto pozwolić czworonogowi na swobodne eksplorowanie otoczenia. Jeśli nie jest to możliwe, powinniśmy zaopatrzyć się w długą linkę treningową (8-12 m), dzięki której nasz zwierzak będzie miał większą swobodę, a my zachowamy kontrolę nad jego poczynaniami.

Nauka posłuszeństwa podczas spaceru z psem

Spacer z psem to bardzo dobry moment na naukę posłuszeństwa i doskonalenie komend. Aby jednak nauka przebiegała bez problemów i sprawiała frajdę zwierzakowi, warto przestrzegać kilku zasad. Z pewnością lepiej nie zaczynać przechadzek od sesji treningowych, lecz najpierw pozwolić pupilowi trochę rozładować energię i wyciszyć emocje. W trakcie spacerów z psem najlepiej pracować nad komendami, z którymi zwierzak miał okazję już się wcześniej zapoznać w domowym otoczeniu. To odpowiedni czas na utrwalenie komend w obecności bodźców rozpraszających (ruch uliczny, inne czworonogi). Ćwicząc w różnych miejscach, pies ma też szansę zgeneralizować swoje umiejętności, czyli nauczyć się wykonywać komendy w różnych miejscach, niezależnie od otoczenia i okoliczności. Poprzeczkę należy jednak podnosić stopniowo – zaczynając ćwiczenie w pewnej odległości od innych psów i ludzi. Najlepiej organizować krótkie, kilkuminutowe sesje treningowe, przeplatane z węszeniem czy eksploracją terenu.

W trakcie wędrówek można łatwo sprawdzić faktycznie umiejętności zwierzaka. O ile bowiem większość psów bez trudności wykonuje polecenia w cichym, spokojnym otoczeniu, czworonogi nierzadko zupełnie ignorują komendy, gdy wokół nie brakuje interesujących bodźców. Na spacerach możemy zweryfikować, czy musimy nadal pracować nad szkoleniem czworonoga. Przechadzki warto wykorzystać zwłaszcza do nauki komend „do mnie”, „zostań”, „nie”. W trakcie spacerów możemy również ćwiczyć z psem chodzenie przy nodze, na luźnej smyczy czy skupianie uwagi na przewodniku.

Szczególne walory edukacyjne spacery mają dla szczeniąt i młodych psów. Czworonożni juniorzy mogą w trakcie przechadzek zapoznać się z wieloma bodźcami (ludzie, pojazdy, nawierzchnie, hałasy) i sytuacjami (np. jazda komunikacją publiczną). Takie lekcje to najlepsza profilaktyka przeciw psim lękom w wieku dorosłym.

Spacer z psem to bardzo dobry moment na naukę.

Spacer z psem to doskonały moment na aktywności fizyczną i zabawa

Idealny spacer powinien pozwalać psu na spożytkowanie energii. W trakcie codziennych wędrówek nie może zabraknąć zabaw i ćwiczeń o różnej dynamice. Najlepiej zacząć od mniej intensywnych ćwiczeń i stopniowo przechodzić do tych bardziej dynamicznych. W ramach rozgrzewki można zaproponować zwierzakowi krótki trening sztuczek.

Aktywność na spacerach powinna być dostosowana do temperamentu, predyspozycji i potrzeb psa. Warto wybierać takie zabawy, które nie tylko rozładują skumulowaną psią energię, ale również pobudzą zmysły czworonoga. Udana zabawa powinna bazować na interakcji między nami i pupilem. Musimy więc nie tylko ją nadzorować, ale brać w niej czynny udział. Jeśli chcemy, by nasz pupil szukał ukrytego w zaroślach skarbu, udzielajmy mu wskazówek wokalnych i wizualnych. Dzięki temu zabawa stanie się ciekawsza, a nasz podopieczny będzie miał większą motywację do ćwiczeń.

Jakie rozrywki możemy zaproponować czworonożnym spacerowiczom? Do najbardziej uniwersalnych należą: aportowanie, jogging, zabawa w berka, przeciąganie liny, zabawy węchowe (wyszukiwanie ukrytych zabawek, tropienie ludzi). Żywiołowym czworonogom spodoba się też agility czy canincross. W trakcie letnich dni możemy urozmaicić przechadzki pływaniem i zabawami w bezpiecznych akwenach. W czasie upałów lepiej zrezygnować z forsujących ćwiczeń i zapewnić psu dostęp do wody na spacerze. Starajmy się, by aktywność na spacerach z psem nie była zbyt monotonna. Okresowo zmieniajmy zabawki i otoczenie do ćwiczeń. Maksimum frajdy gwarantowane!

Spacer z psem to doskonały moment na aktywności fizyczną i zabawę

Kontakty społeczne podczas wspólnych wędrówek

Psy to zwierzęta społeczne, które do pełni szczęścia potrzebują interakcji z przedstawicielami swojego gatunku. Z pewnością tym, czego najczęściej brakuje czworonogom na spacerach, są kontakty z innymi zwierzakami. Aby spacer z psem był naprawdę udany, warto udać się na przechadzkę wraz z zaprzyjaźnionymi psiarzami i ich podopiecznymi. Sporą atrakcją dla naszego zwierzaka może być wycieczka do psiego parku, gdzie będzie mógł bezpiecznie pohasać z innymi czworonogami. Nie ingerujmy zbytnio w interakcje między czworonogami – psy na ogół świetnie dogadują się we własnym języku. Ograniczmy się jedynie do obserwowania ich poczynań i niezbędnych interwencji. Respektujmy przy tym prośby innych psich opiekunów – nie wszystkie zwierzaki dobrze dogadują się z obcymi czworonogami. Nie próbujmy więc nigdy na siłę zapoznać ze sobą psów, jeśli wyraźnie nie mają ochoty na bliższe kontakty.

Pamiętajmy, że choć psiaki są na ogół towarzyskie, zdarzają się wśród nich także osobniki nieśmiałe czy lękliwe. W przypadku takich psów trzeba zachować szczególną ostrożność podczas inicjowania spotkań. Lepszym rozwiązaniem może okazać się wtedy spacer z jednym zaprzyjaźnionym psim kumplem niż spotkanie z obcymi czworonogami w psim parku.

Nie ingerujmy zbytnio w interakcje między czworonogami – psy świetnie dogadują się we własnym języku.

Wypoczynek i wyciszenie emocji

Spacer jest dla psów bardzo ekscytującym wydarzeniem. Po intensywnych zabawach i aktywności na świeżym powietrzu należy zadbać o zmniejszenie psiego pobudzenia i wyciszenie emocji. Tylko wtedy nasz czworonóg wróci ze spaceru rzeczywiście zrelaksowany. Zawsze przed zakończeniem spaceru z psem powinniśmy wygospodarować chwilę na odpoczynek i aktywności rozluźniające. Pozwólmy więc poleżeć czworonogowi w cieniu drzew lub powęszyć. Wracajmy do domu powolnym tempem. Po powrocie z przechadzki uraczmy zwierzaka przekąską wymagającą długiego gryzienia – żucie doskonale wycisza emocje.

Po takim spacerze z pewnością nasz pupil z radością utnie sobie krótką drzemkę, by kolejnego dnia z entuzjazmem wrócić na spacerowy szlak.

O Autorce

Niektóre koty potrafią szybko przekonać się do człowieka, a inne potrzebują nieco więcej czasu. Wiele zależy od ich charakteru oraz historii, ale znaczenie ma również Twoje zachowanie. Nieśmiały kot może stać się prawdziwym przyjacielem człowieka. Podpowiadamy, jak nawiązać z nim relację.

(więcej…)

Każdy opiekun czworonoga chciałby dowiedzieć się, co myśli i czuje jego pupil. Choć nie możemy dogadać się z psem w naszym – ludzkim – języku, przy odrobinie uwagi jesteśmy w stanie rozszyfrować, co mówi do nas zwierzak. Domowe czworonogi dysponują bowiem całą gamą odgłosów wykorzystywanych do komunikacji. Dzięki nim mogą przekazać różnorodne informacje o zmianach w otoczeniu, swoich emocjach, potrzebach i intencjach. Jakie dźwięki znajdują się w psim repertuarze wokalnym? Co oznaczają odgłosy wydawane przez psa?

Komunikacja wokalna u psów

Psy należą do niezwykle komunikatywnych zwierząt. W odróżnieniu od swoich wilczych krewnych często używają sygnałów wokalnych. Dysponują też znacznie szerszym i bardziej zróżnicowanym repertuarem odgłosów. Rozwinięta komunikacja wokalna u psów uznawana jest za jeden ze skutków udomowienia. Aby psy mogły żyć w bliskości z człowiekiem, musiały wypracować język czytelny i zrozumiały dla ludzi. Najbardziej oczywistym, analogicznym do naszego języka, sposobem porozumiewania się stała się komunikacja dźwiękowa. Psy, które potrafiły szczekaniem informować o zagrożeniu, były selekcjonowane przez ludzi, co doprowadziło do utrwalenia tej cechy. Komunikacja wokalna u psów służy zarówno do przesyłania informacji na dalekie, jak i na bliskie odległości. Odgłosom wydawanym na długie dystanse towarzyszą komunikaty chemiczne (zapachowe). Uzupełnieniem dla dźwięków używanych podczas bezpośrednich interakcji są natomiast pozy i subtelne zmiany w mimice.

Psy należą do niezwykle komunikatywnych zwierząt

Odgłosy wydawane przez psy ulegają zmianom w ciągu całego życia. Zaraz po urodzeniu szczenięta potrafią wydawać jedynie proste i mało zróżnicowane dźwięki. Już po otwarciu oczu, ich repertuar wokalny staje się bogatszy – pojawiają się w nim pierwsze szczeknięcia i warknięcia. Wraz z osiąganiem dojrzałości psy odzywają się coraz rzadziej. Duży wpływ na psią wokalizację w wieku dorosłym ma jednak człowiek. Psy uczą się, w jaki sposób reagujemy na ich dźwięki. Jeśli zauważą, że mogą dzięki nim coś uzyskać, będą wokalizować coraz częściej. Jeżeli natomiast będziemy ignorować ich odgłosy, poszukają innych form komunikacji. Zamiłowanie do wydawania dźwięków u psów warunkowana jest ponadto rasą. Psy pasterskie, które używają głosu do zaganiania owiec, są z reguły bardzo „wygadane”. Skłonnością do częstego szczekania odznacza się też większość ras miniaturowych.

Odgłosy psa – szczekanie

Szczekanie to najbardziej typowy psi odgłos. Choć szczekać potrafią także wilki, czynią to bardzo rzadko i zawsze w podobny sposób. Szczekanie psów jest dużo bardziej zróżnicowane. Domowe czworonogi potrafią modulować jego wysokość, intensywność i częstotliwość w zależności od kontekstu. Za pomocą szczekania mogą więc przekazywać różne komunikaty. Szczekanie o wysokim tonie wyraża strach, frustrację, zdenerwowanie. Niskie szczeknięcia psa sygnalizują złość, groźbę i gotowość do obrony. Psy wydają takie dźwięki zwłaszcza wtedy, gdy zauważą w pobliżu obcego człowieka lub czworonoga. Sporo informacji możemy odczytać, wsłuchując się w częstotliwość psiego szczekania. Szybkie tempo szczekania świadczy o silnym pobudzeniu emocjonalnym. Stanowi swoisty psi alarm. Wolne, monotonnie powtarzane, pojedyncze szczeknięcia są charakterystyczne dla psów, które czują się osamotnione. Krótkie i ostre dźwięki najczęściej pojawiają się w odpowiedzi na nagły, przerażający lub irytujący bodziec.

Za pomocą szczekania psy potrafią wyrażać również pozytywne emocje. Przedłużone, załamujące się szczeknięcia i dźwięki o coraz wyższym tonie są wyrazem radości lub zaproszeniem do zabawy. Psy wydają takie odgłosy, gdy oczekują na rozpoczęcie ekscytującej zabawy lub wyjście na spacer. Pojedyncze lub podwójne szczeknięcia, o średnim tonie, mogą być formą psiego powitania z opiekunem.

Szczekanie to najbardziej typowy psi odgłos

Odgłosy psa – warczenie

Warczenie to niezwykle czytelny odgłos w psim repertuarze wokalnym. Najczęściej stanowi ono wyraźne ostrzeżenie: „nie zbliżaj się, bo nie zawaham się Cię ugryźć”. Warczenie zwykle pojawia się dopiero wtedy, gdy inne sygnały ostrzegawcze, takie jak szczekanie czy odsłanianie zębów, zostaną zignorowane. Warczenie przeplatające się ze szczekaniem, w zależności od wysokości, może wyrażać zdenerwowanie połączone z pewnością siebie (niskie) lub strachem (wysokie). Intensywność warczenia wzrasta wraz z poziomem pobudzenia i gotowością do ataku. Psy często warczą w obronie swoich zasobów. Dźwięk ten służy również do przerwania niekomfortowej sytuacji lub odgonienia potencjalnego przeciwnika.

Zdarza się jednak, że warczenie nie świadczy wcale o negatywnym nastawieniu. Warczą psy silnie zaangażowane w zabawę. Takie powarkiwanie jest dosyć głośne, ale nie towarzyszy mu obnażanie zębów. Nie należy upatrywać w nim niczego niepokojącego.

Odgłosy psa – wycie

Wycie to jeden z najbardziej tajemniczych dźwięków wydawanych przez psy. Ma w sobie coś metafizycznego, przez co w wierzeniach ludowych uważane było zwiastun śmierci lub świadectwo obecności duchów. W rzeczywistości wycie ma więcej wspólnego z wilczymi korzeniami psów.

Wycie jest sygnałem używanym w komunikacji na dalekie odległości. Dzięki niemu wilki mogą zwołać członków watahy, nawet gdy znajdują się z dala od nich. Pozwala to zachować grupie spójność. Główna funkcja wycia u psów jest prawdopodobnie podobna jak u wilków. Psy wyją, gdy czują się osamotnione i opuszczone, by w ten sposób przywołać swoich opiekunów i poinformować o swoim położeniu. Szczególnie często dźwiękiem tym posługują się czworonogi cierpiące z powodu lęku separacyjnego. Wycie może być również wyrazem bólu lub silnego strachu. Czasami psy wyją w odpowiedzi na niepokojące odgłosy pojawiające się w otoczeniu, np. sygnał karetki. Skłonność do wycia u psów jest silnie zindywidualizowana. Niektóre czworonogi (zwłaszcza ras północnych) wyją bardzo często, inne posługują się tym dźwiękiem jedynie okazjonalnie.

Wycie to jeden z najbardziej tajemniczych dźwięków wydawanych przez psy

Odgłosy psa – skomlenie/piszczenie

Piszczenie i skomlenie to dźwięki wywodzące się z wczesnego szczenięctwa. Są one analogiczne do płaczu dzieci. Szczenięta używają tych odgłosów, by wyrazić, że czują się głodne lub samotne. Dorosłe psy uczą się wykorzystywać skomlenie i piszczenie do zwrócenia uwagi swoich opiekunów. Tak rozpaczliwe dźwięki zazwyczaj skłaniają bowiem do natychmiastowej reakcji, co nigdy nie uchodzi psiej uwadze.

Piszczenie psa należy interpretować jako prośbę o zaspokojenie jakiejś silnej potrzeby (np. wyjście na zewnątrz, nakarmienie). Im większa jest psia potrzeba, tym piszczenie jest intensywniejsze i przybiera coraz bardziej rozpaczliwy ton. Popiskiwanie może towarzyszyć także oczekiwaniu na coś przyjemnego i stanowić formę ponaglenia. Skomlenie czasami wyraża ból lub strach i jest rozpaczliwym psim wołaniem o pomoc. Jeśli pies poczuje nagły dyskomfort, może wydać pojedynczy skowyt. Seria skowytów wyraża chęć ucieczki lub oddalenia się od niepokojącego bodźca.

Wzdychanie

Każdemu psiakowi zdarza się westchnąć po intensywnym spacerze czy fascynującej zabawie. Odgłos ten pojawia się zwłaszcza po zakończeniu jakiejś aktywności. Najczęściej oznacza zadowolenie z osiągnięcia upragnionego celu i poprzedza relaks. Wzdychają jednak także psy, którym nie udało się zrealizować tego, czego chciały. W takim przypadku psie westchnienia sygnalizują pewne rozczarowanie, zmartwienie i rezygnację z celu.

Każdemu psiakowi zdarza się westchnąć po intensywnym spacerze czy fascynującej zabawie

Dyszenie

Dyszenie u psów pojawia się w chwilach stresu lub napięcia. Dyszą czworonogi, które nie są pewne, co się za chwilę wydarzy. Odgłos ten występuje w chwilach niecierpliwego oczekiwania oraz w nowych dla psa sytuacjach, wyzwalających silne emocje. Czasami może jednak oznaczać zadowolenie i ekscytację. Bywa też reakcją fizjologiczną na zbyt wysoką temperaturę panującą w otoczeniu – psy w ten sposób starają się ochłodzić.

Pomrukiwanie

Pomrukiwanie to kolejny psi dźwięk typowy dla okresu szczenięctwa. Odgłos ten, zarówno młode, jak i dorosłe psy, wydają podczas karmienia, wypoczynku lub drzemki. Na ogół pomruki pojawiają się trakcie relaksu, spokoju i wyrażają pozytywne emocje. Mruczenie, przechodzące w jęczenie bywa jednak sygnałem bólu u psa.

Z pewnością warto częściej wsłuchiwać się w dźwięki wydawane przez psa, by odkryć jego niesamowity świat.

O Autorce

Czarny kot prezentuje się niezwykle arystokratycznie. U jednych wzbudza zachwyt, u innych strach. Jest bohaterem wielu mitów, przesądów, a jego przeszłość nie należała do łatwych.

Niewiele osób wie, że 17 listopada na całym świecie obchodzony jest Dzień Czarnego Kota. Celem tego święta jest zwrócenie uwagi na los tych czarnych czworonogów. Choć żyjemy w XXI wieku, wciąż żywe są różne przesądy, dotyczące nieszczęść, jakie przynosi czarny kot. W Polsce wierzy w nie ponad 30% Polaków. Przekłada się to więc na problemy z adopcją tych zwierząt. Na całym świecie, z wyjątkiem Ameryki, te koty najdłużej mieszkają w schroniskach, czekając na nowych właścicieli.

Winą obarcza się nie tylko szereg mitów, jakie wyrosły wokół nich. Z niewyjaśnionych powodów przyjęło się sądzić, że czarne psy i koty są bardziej agresywne. To oczywiście nijak ma się do rzeczywistości, bowiem z obserwacji naukowców wynika, że czarne koty są znacznie bardziej stateczne i spokojne od swoich kolorowych kolegów. Popularny jest także przesąd, że gdy czarny kot przebiegnie Ci drogę, należy splunąć przez lewe ramię, bo odczynić zły urok. W przeciwnym razie spotka Cię nieszczęście.

Przyjęło się sądzić, że czarne psy i koty są bardziej agresywne

Czarny kot – smutna historia

Czarny kot ma niezwykle mroczną przeszłość. W Średniowieczu był uważany za wcielenie zła i pobratymca demonów. Koty były palone na stosach, razem z czarownicami. Prześladowanie tych zwierząt ma prawdopodobnie korzenie w nordyckiej mitologii. Zaprzęg bogini Frei, którą uważa się za czarownicę, ciągnięty był przez dwa czarne koty. Stąd wzięły się wszystkie nieprawdopodobne historie o nieszczęściach, jakie przynieść może czarny kot. W wielu opowiadaniach pojawia się motyw złych czarownic, które przyjęły kocią formę. Szczęśliwie jednak są kraje, w których czarny kot jest symbolem szczęścia. Do tych krajów należy Anglia, Irlandia, Szkocja, ale i Japonia. Brytyjscy marynarze mieli w zwyczaju zabierać na swój pokład czarne koty, które nie tylko łowiły myszy. Wierzyli oni, że przyniosą im ładną pogodę i zagwarantują bezpieczny powrót do domu.

Czarny kot- skąd bierze się to oryginalne umaszczenie?

Gen odpowiedzialny za czarne umaszczenie, domowe koty odziedziczyły po dzikim kocie nubijskim. Co ciekawe, odpowiada on nie tylko za czarną sierść. Czarna jest również skóra, opuszki oraz nos. Czarne koty mają też najczęściej żółte oczy, które zapewniają im naprawdę magiczny wygląd. Idealnie czarne koty wśród pospolitych dachowców, są jednak bardzo rzadkie. Po pierwsze ma na to wpływ fakt, że znaczna ich część została w średniowieczu wymordowana, w dużym stopniu zmniejszyła się więc ta pula genetyczna. Ponadto krzyżowały się również z kotami o innych umaszczeniach, co spowodowało zmianę ich koloru w kolejnych pokoleniach.

Gen odpowiadający za idealną czerń, z biegiem czasu uległ mutacji, która dała czekoladową i cynamonową barwę włosa. Biorąc pod uwagę niezwykłą rzadkość, z jaką występują czarne koty, ich spotkanie można tak naprawdę traktować jako szczęście. Ciekawostką jest, że czarne osobniki, znacznie częściej występują wśród płci męskiej niż żeńskiej. Czarne koty różni jeszcze jeden ważny szczegół od ich pobratymców- nos. Jest on odpowiednikiem linii papilarnych u ludzi, każdy koci nos jest więc zupełnie inny.

Czarne koty mają najczęściej żółte oczy

Czarny kot bombajski

Nieco inaczej wygląda sytuacja z czarnymi kotami rasowymi. Ponieważ koty rodowodowe są rozmnażane w sposób kontrolowany, a ich kojarzenia są skrupulatnie dobierane przez hodowców, czarne umaszczenie występuje wśród nich znacznie częściej. Jest dopuszczone wzorcem u ponad czterdziestu ras. Wśród najpiękniejszych przedstawicieli tych ras na szczególną uwagę zasługuje Kot Bombajski. Jego wyjątkowość polega na tym, że to jedyna rasa kota, u której dopuszcza się wyłącznie czarne umaszczenie. Tak naprawdę przypomina on małą panterę. Jego sierść jest miękka, błyszcząca, wręcz aksamitna. Ma pięknie kontrastujące ze swoim umaszczeniem, musztardowe oczy.

Prawdziwego uroku dodają mu lekko zaokrąglone uszy oraz nieco wklęsły nos. Na największe uznanie zasługuje jednak jego charakter. Bombaje są najżyczliwszą rasą ze wszystkich kotów. Są niezwykle przyjazne i oddane właścicielom. Ponieważ są chętne do zabawy i szybko nawiązują więź ze swoimi właścicielami, jak na koty, bardzo niechętnie zostają w domu same. Czarny kot bombajski świetnie dogaduje się z psami oraz dziećmi, dlatego jest wspaniałym kotem rodzinnym.

Czarny kot rosyjski i czarny kot perski

Są rasy kotów, które często kojarzymy z konkretnym umaszczeniem. Należą do nich z pewnością niebieskie koty rosyjskie. A jednak w ich rasie dopuszczane są również inne umaszczenia. Od białych, przez rude, aż po czarne. W odróżnieniu od swoich niebieskich kolegów, te ostatnie mają również czarne łapki i nos. Podobnie sytuacja wygląda z najpopularniejszą rasą kotów w Polsce- z persami. Koty perskie znają chyba wszyscy, ale mało kto miał okazję zobaczyć je w czarnym umaszczeniu. Kolor ten jest niezwykle trudny do uzyskania. Ich łapki często pozostają brązowe, ale i tak prezentują się imponująco. Długa sierść persów wymaga jednak intensywnej pielęgnacji, dlatego warto o tym pamiętać, decydując się na kota tej rasy. Jeżeli wolisz wersję krótkowłosą- kot egzotyczny również występuje w czarnym umaszczeniu, ale analogicznie zdarza się to niezwykle rzadko.

Czarne umaszczenie jest więc jednym z najrzadziej spotykanych u kocich piękności

Czarny kot savannah

Czarny savannah zasługuje na uwagę nie tylko ze względu na swoje umaszczenie. To hybryda kota domowego i dzikiego serwala. Ten czarny kot jest więc jednym z największych kotów domowych. Po swoich przodkach odziedziczył nie tylko wyjątkowy wygląd, ale i temperament. Za jego czarne umaszczenie odpowiada mutacja genetyczna zwana melanizmem. Powoduje ona wytwarzanie większej ilości czarnego pigmentu, czyli melaniny. Jest więc przeciwieństwem albinizmu. W naturze spotkanie czarnego serwala jest już niemalże niemożliwe. Prawdopodobnie istnieje tylko kilka takich osobników. To samo dotyczy kotów savannah. Czarne umaszczenie jest więc jednym z najrzadziej spotykanych u kocich piękności.

Pielęgnacja czarnej sierści

Pielęgnacja kotów o czarnym umaszczeniu jest całkiem zbliżona do tej, stosowanej u innych tego gatunku zwierząt. Należy więc bezwzględnie pamiętać o tym, by do kąpieli kotów stosować tylko preparaty dla nich przeznaczone. Nigdy nie należy robić odstępstw od tej zasady, ponieważ ludzkie kosmetyki powodują podrażnienie zwierzęcej skóry. Fatalnie wpływają też na kondycję włosa. Jeżeli zdarzy się konieczność wykąpania kota, a nie będziesz miał przy sobie odpowiednich specyfików, użyj po prostu ciepłej wody.

Pamiętaj, że koty są czyściochami z natury i z większością zabrudzeń świetnie radzą sobie same. Bardzo ważne jest też odpowiednie wyczesywanie kotów. Choć zwykle wykonują tę czynność same za pomocą języka z wypustkami, można je wspomagać przy pomocy przeznaczonych do tego grzebieni, czy szczotek. W sklepie zoologicznym można kupić również specjalne, gumowe rękawice z wypustkami. Dzięki nim głaskanie kota można połączyć z wyczesywaniem.

Koty są czyściochami z natury i z większością zabrudzeń świetnie radzą sobie same

Prawidłowa dieta i suplementacja

Aby kocia sierść była piękna i aksamitna, bardzo ważne jest stosowanie odpowiedniej diety. Nie karm kota przetworzoną żywnością ludzką. Zawiera mnóstwo konserwantów szkodliwych dla zwierząt. Unikaj więc podawania zwierzęciu kiełbas, czy pasztetów. Zamiast tego kupuj kocią karmę, która jest odpowiednio zbilansowana i dostarczy Twojemu pupilowi wszelkich, niezbędnych dla zdrowia witamin i minerałów, a także innych wartości energetycznych.

Jeżeli chcesz, by czarna sierść Twojego kota była wyjątkowo miękka i pięknie błyszczała, podawaj mu dodatkowe suplementy, przeznaczone do wzmocnienia kondycji skóry i włosa. Już po krótkim czasie od rozpoczęcia ich stosowania, zaważysz ogromną różnicę. Ciekawostką jest, że czarna sierść niekoniecznie musi być czarna całe życie. Długotrwałe przebywanie kota na słońcu sprawi, że sierść się odbarwi i wypłowieje. Jeżeli więc zależy Ci na jego czarnym umaszczeniu, pilnuj, by kot nie wylegiwał się bezpośrednio w promieniach słonecznych.

Czarny kot to niezwykłe stworzenie. Jego historia jest żywa w wielu dziełach literackich. Są ludzie, którzy ich unikają, inni są dumnymi ich właścicielami ze względu na ich oryginalny i dostojny wygląd.

Dla Waszych pupili polecamy:

• Josera karmy dla kota
• Kattovit karmy dla kota
• Kitekat karmy dla kota
• Leonardo karmy dla kota
• Miamor karmy dla kota
• Miluś karma dla kota
• Moonlight karmy dla kota
• Natural Taste karmy dla kota
• Naturea karmy dla kota
• Natures Menu karmy dla kota
• Naturo karmy dla kota
• Nutra karmy dla kota

Jak kąpać szczeniaka, który właśnie pojawił się w Waszym domu, by nie zniechęcić go do tej czynności? Wbrew pozorom, kąpiel może być bardzo radosna, zarówno dla Twojego maluchu, jak i dla Ciebie.

Moment, w którym w domu pojawia się szczeniak, potrafi wywrócić życie jego mieszkańców do góry nogami. Gdy będziesz próbował okiełznać jego niespożytą energię, apetyt i ciekawość świata, przyjdzie w pewnym momencie czas odpowiedzieć sobie na pytanie, jak kąpać szczeniaka? W tak młodym wieku czynność ta będzie z pewnością niezbędna. Psiaki uwielbiają zabawę, a co za tym idzie, często kończy się ona totalnym ubrudzeniem. Są też rasy psów długowłosych, którym kąpiel jest potrzebna regularnie przez całe życie, warto więc przyzwyczajać psiaka do wody, już od pierwszych miesięcy życia. Ponadto bez względu na rasę, może się zdarzyć, że pies będzie wymagał takich zabiegów pielęgnacyjnych, czy wręcz leczniczych. Kąpiel w wieku szczenięcym jest więc ważnym krokiem w procesie socjalizacji i wychowywania szczenięcia.

Psiaki uwielbiają zabawę, a co za tym idzie, często kończy się ona totalnym ubrudzeniem

Jak kąpać szczeniaka- przygotowanie

Jeżeli nie wiesz, jak kąpać szczeniaka, przeczytaj poniższy tekst i przygotuj się odpowiednio do tej czynności. Przede wszystkim miejsce. Psa najlepiej kąpać w wannie lub brodziku od prysznica. Jednak przy szczeniętach niewielkich rozmiarów doskonale sprawdzi się również umywalka, co znacznie ułatwi Ci zadanie. Na dnie wanny, czy brodzika warto jest ułożyć matę antypoślizgową. Pies po zanurzeniu w wodzie nie będzie tracił stabilności, a więc nie zacznie wpadać w panikę. Temperatura wody powinna być zbliżona do temperatury ciała naszego szczeniaczka. Zbyt zimna woda zniechęci go do kąpieli, zbyt ciepła woda może powodować wysuszenie i podrażnienie skóry. Przygotuj też wszystkie produkty, jakie będą potrzebne do pielęgnacji, czyli przede wszystkim szampon i odżywkę. Warto mieć je pod ręką, by nie było konieczności pozostawiania psiaka bez opieki w wannie. Na koniec psa trzeba wysuszyć. Najlepiej zrobić to ręcznikiem. W ostateczności można się wspomóc suszarką do włosów.

Preparaty do pielęgnacji szczeniaka

Pamiętaj, że bardzo ważne jest, by do kąpieli psa używać tylko i wyłącznie produktów przeznaczonych dla zwierząt. Wielu ludzi błędnie uważa, że ludzki szampon i mydło są bezpieczne dla zwierząt. To często nawet niebezpieczne myślenie. Skóra psa ma zupełnie inne PH, niż ludzka. U szczeniaka jest bardziej wrażliwa i podatna na uszkodzenie. Produkty pielęgnacyjne dla ludzi, pod żadnych pozorem nie mogą być używane do kąpania  psiaków. W dobrych sklepach zoologicznych, dostępna jest szeroka gama produktów pielęgnacyjnych dla psów. Są to różnego rodzaju szampony, odżywki, czy spray’e, ułatwiające rozczesywanie. Wybierz produkt odpowiedni do długości, a nawet koloru sierści swojego szczeniaka. Skoro wiesz już, jak kąpać szczeniaka, nie zapomnij o jego dokładnym wyczesaniu. Najlepiej zrobić to jeszcze przed kąpielą, by pozbyć się martwego włosa. Służą do tego specjalne szczotki, grzebienie, czy zgrzebła, które również zakupisz w sklepie zoologicznym.

Do kąpieli psa używać tylko i wyłącznie produktów przeznaczonych dla zwierząt

Jak często kąpać szczeniaka?

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Najprościej jest powiedzieć- w razie potrzeby. Pamiętaj jednak, by nie nadużywać tej czynności. Jeżeli szczeniak często się brudzi, czasami wystarczy spłukanie go bieżącą wodą. W takiej sytuacji kąpiel możesz traktować, jak trening przyzwyczajania pupila do wody. Wrzuć do niej jego ulubioną zabawkę, pamiętaj jednak, aby była z gumy, czy plastiku, a nie z materiału.  Możesz nagrodzić psimi smakołykami grzecznego pupila. Jeżeli posiadasz szczeniaka o długim włosie, kąpiele będą konieczne znacznie częściej.

Przyjmuje się, że powinny mieć miejsce, mniej więcej raz na 6 tygodni. Inaczej sytuacja wygląda w przypadku, gdy kąpiel ma charakter leczniczy. To dzieje się w momencie pojawienia się pasożytów, takich jak na przykład pchły w sierści. Wówczas należy się trzymać ściśle zaleceń lekarza lub wskazówek na opakowaniu szamponu leczniczego. Sprawdź zatem dokładnie jak kąpać szczeniaka takim preparatem. Pamiętaj też, aby w miarę możliwości, kąpiel odbywała się po ostatnim spacerze danego dnia. Cała noc będzie wystarczająca, by pies całkowicie wyschnął. Oczywiście w okresie letnim można pozwalać szczeniakowi suszyć się na wolnym powietrzu. Trzeba jednak pilnować, by ponownie się gdzieś nie ubrudził.

Pielęgnacja szczeniaka poza kąpielą

Istotne jest nie tylko to, jak kąpać szczeniaka, ale również, jakie zabiegi pielęgnacyjne będą jeszcze potrzebne, by utrzymać go w dobrej kondycji. Poza kąpielą, która ma na celu dbałość o ogólną szatę psa, należy też ze szczególną dbałością podchodzić, na przykład do czyszczenia uszu. W tym celu warto zaopatrzyć się w specjalnie do tego przeznaczony płyn do pielęgnacji uszu psa. Ułatwia on rozpuszczanie wydzieliny wewnątrz ucha, co znacznie przyspiesza ten proces. Możesz tez wykorzystać waciki i ciepłą wodę. Ponadto bardzo ważne jest też regularne przycinanie pazurków. To istotne, by przyzwyczajać szczeniaka do tej czynności od samego początku. Unikaj używania do tego celu zwykłych nożyczek.

Jak często kąpać szczeniaka?

W sklepie zoologicznym kupisz specjalne cążki, które ułatwiają tę czynność. Pamiętaj, że psie pazury są znacznie grubsze od ludzkich paznokci, dlatego obcinaczki muszą być odpowiednio ostre. Dbałość o regularne przycinanie pazurów szczeniaka jest ważna, ponieważ zapobiega skrzywieniu jego palców lub nawet powstawaniu ran na łapach podczas spacerów. Jeżeli masz szczeniaka długowłosego, podczas wyczesywania, zwłaszcza przed kąpielą, zwróć tez uwagę, czy przy skórze nie powstały kołtuny, czy nie sfilcowała się sierść. Należy to wszystko szybko wyciąć, ponieważ takie zaniedbanie może prowadzić do powstania uszkodzeń i podrażnień na skórze szczeniaka.

Zabawa ze szczeniakiem

Dylematy, które dręczą właścicieli psów, to nie tylko, jak kąpać szczeniaka. Często zastanawiasz się pewnie, jak się z nim bawić? Psy to cudowne i mądre stworzenia, które uczą się właśnie podczas zabawy. W szczenięcym wieku na pewno mogą przydać się gumowe gryzaki, które przyniosę duże ukojenie swędzącym dziąsłom podczas wyżynania się stałych zębów. Ponadto warto zaopatrzyć się w zabawki do aportowania. Jeżeli pies pozostaje w domu sam, możesz kupić mu matę węchową. Wsadza się w nią psie smakołyki, a ich wyszukiwanie zajmie szczeniaka na dłuższy czas, dzięki temu nie zauważy Twojej nieobecności. Zabawa może mieć również miejsce w wodzie.

Nie bój się wejść do wanny razem ze szczeniakiem. Pamiętaj jednak, że ilość wody musi być znacznie mniejsza niż gdybyś brał kąpiel sam. Twoje towarzystwo sprawi, że szczeniak będzie kojarzył wodę pozytywnie i znacznie ułatwi to kolejne kąpiele. Z wodą można też szczeniaka oswajać na dworze, przy letnich temperaturach. Możesz do tego używać węża ogrodowego lub kupić psu niewielki basenik, do którego będzie mógł samodzielnie wejść, by się ochłodzić.

Psy uczą się właśnie podczas zabawy

Co zrobić, gdy szczeniak panicznie boi się kąpieli?

Jeżeli posiadasz psa od wieku szczenięcego i odpowiednio go do kąpieli przygotowujesz, taka sytuacja nie powinna raczej mieć miejsca. Pamiętaj, że pies nie musi być zachwycony kąpielą od pierwszego razu. Być może nigdy jej nie polubi, ale będzie ją chociaż cierpliwie znosił. Zapoznałeś się już ze wszystkimi poradami, jak kąpać szczeniaka, ale ta czynność ewidentnie wam nie wychodzi? Możesz spróbować używać do pielęgnacji psiej sierści  suchego szamponu. Ma formę zasypki, którą wciera się we włosy psa, a następnie wyczesuje się ją wraz z brudem. Ten preparat świetnie sprawdza się u zwierząt nie lubiących kąpieli.

Możesz też spróbować skorzystać z usług psiego groomera. Fryzjerzy posiadają specjalny sprzęt do kąpieli psów. Wanny i stoły groomerskie są specjalnie przeznaczone właśnie dla psiaków. Profesjonaliści wykonują tę czynność znacznie szybciej i zdecydowanymi ruchami, dzięki czemu pies czuje się o wiele pewniej niż przy spanikowanym właścicielu.

Co zrobić, gdy szczeniak panicznie boi się kąpieli?

Wbrew pozorom kąpiel psa to nie jest trudna czynność. Ważne jest tylko, by wiedzieć, jak kąpać szczeniaka już od pierwszych tygodni jego życia, aby to działanie zawsze kojarzyło mu się pozytywnie. Jeżeli to Ci się uda, możesz wychować wspaniałego kompana, a kąpiele będą dla was prawdziwą przyjemnością.

Wielu właścicieli zadaje sobie pytanie, jak przeprowadzić strzyżenie psa i czy ta czynność jest w ogóle konieczna? Jest to uzależnione od typu sierści. W wielu przypadkach jest bardzo pomocne w utrzymaniu czystości zwierzęcia, jednak w niektórych przypadkach wręcz niewskazane.

Jeżeli posiadasz psa z nieco dłuższą sierścią z pewnością prędzej, czy później staniesz przed pytaniem, jak ostrzyc psa? Choć na początku czynność ta może się wydawać skomplikowana, bo istotnie stanowi czasem prawdziwe wyzwanie, z czasem okaże się coraz łatwiejsza. Dla wygody możesz też skorzystać z usług groomera. Obecnie na rynku dostępny jest także szeroki wachlarz akcesoriów i preparatów, służących do pielęgnacji psiej sierści. Ich zakup jest oczywiście konieczny, jeżeli zamierzasz sam dbać o szatę psa. Najważniejsze jest jednak, by ta czynność sprawiała przyjemność, zarówno Tobie, jak i ukochanemu czworonogowi.

Dla wygody możesz też skorzystać z usług groomera

Strzyżenie psa – kiedy jest niewskazane?

Zanim odpowiesz sobie na pytanie, jak ostrzyc psa, zastanów się, w jakim celu chcesz to zrobić? Strzyżenie psa znacznie ułatwia utrzymaniu go w czystości, a prawidłowa pielęgnacja zdecydowanie pozytywnie wpływa na jakość jego włosa. Jeżeli jesteś posiadaczem prawdziwej psiej piękności, odpowiednie strzyżenie może być konieczne przed jej udziałem w wystawie psów. Czasami czynność ta jest niezbędna ze względu na powstałe kołtuny, sfilcowaną sierść. Powodów może być wiele. Jeżeli odpowiednio przygotujesz na to swoje zwierzę i zaopatrzysz się w dobrej jakości sprzęt, może obojgu wam sprawiać to dużą przyjemność a psiak poza praktyczną fryzurą, może też sezonowo zmieniać swój wygląd.

Sierść u psów

Zanim doradzimy Ci, jak ostrzyc psa, na początek garść ważnych informacji. Sierść u psów składa się z włosa okrywowego oraz podszerstka. Włos okrywowy jest długi, jego funkcją jest ochrona psa przez upałami, czy zabrudzeniem. Natomiast podszerstek jest krótki. Znacznie zagęszcza się w okresie zimowym i to właśnie on jest wymieniany przez psy sezonowo. Tu bardzo ważne jest podkreślenie, że pod żadnym pozorem nie powinno się strzyc psa, który ma podszerstek. Może wywołać to miejscowe, plackowate łysienie, a co za tym idzie- podrażnienie skóry oraz brak ochrony przed niekorzystnym działaniem czynników zewnętrznych. Strzyc natomiast można włos okrywowy. Choć często powtarza się, że psy z włosem nie linieją, nie do końca jest to prawdą. Włos wypada po prostu o wiele rzadziej i w mniejszych ilościach niż podszerstek. Do najpopularniejszych ras psów, które mają włosy należą między innymi yorkshite terier, shih-tzu, maltańczyk, bichon frise, czy bolończyk. Wśród większych osobników wyróżniamy pudle, samoyedy.

Włos okrywowy jest długi, jego funkcją jest ochroną psa przez upałami

Przygotowanie do strzyżenia

Zanim rozpoczniesz strzyżenie psa, musisz się odpowiednio do tego przygotować i zaopatrzyć w niezbędny sprzęt. Podstawą są kosmetyki pielęgnacyjne, dobrane do typu włosa. Bardzo ważne jest, by nie używać do tych celów ludzkich szamponów, czy odzywek. Pamiętaj, że psia skóra ma inne PH niż ludzka. Twoje kosmetyki mogą ją więc podrażnić. Zbyt intensywny zapach kosmetyku, może również sprawić, że Twój pies, by go zniwelować, na najbliższym spacerze wytarza się w napotkanej po drodze zgniliźnie lub odchodach. Kolejnym ważnym elementem są odpowiednie narzędzia. Jeżeli chcesz wiedzieć, jak ostrzyc psa i czym to zrobić, zasięgnij porady w dobrym sklepie zoologicznym. Strzyżenie można wykonywać za pomocą maszynki do strzyżenia lub nożyczek. Niezbędne będą też akcesoria do wyczesywania, czyli odpowiednie szczotki, grzebienie, zgrzebła. Jeżeli spodoba Ci się przygoda ze strzyżeniem lub masz większą ilość psów, możesz zainwestować w stół groomerski.

Maszynka, czy nożyczki?

Jak ostrzyc psa, by zrobić to naprawdę dobrze? Przede  wszystkim nie oszczędzaj na akcesoriach. Ten wydatek ponosisz jednorazowo na długi czas, dlatego warto zainwestować w przedmioty dobrej jakości. Maszynka do strzyżenia to zakup rzędu kilkuset złotych. Ważne, by była przeznaczona do strzyżenia psów, ponieważ ich ostrza są dostosowane do gęstej, czy kędzierzawej sierści. Jeżeli nauczysz się nią sprawnie posługiwać, strzyżenie będzie zajmowało mniej czasu, a efekt będzie na prawdę dobry. Jeżeli planujesz jej używanie, warto wcześniej zapoznać psa z jej dźwiękami. Już kilka dni wcześniej włączaj ją w pobliżu psa, nagradzając go za spokój smaczkami, aby jej dźwięk kojarzył mu się jednoznacznie pozytywnie. To znacznie ułatwi Ci cały proces strzyżenia. Mniejszym wydatkiem będzie zakup dobrych nożyczek. Strzyżenie nimi jest nieco bardziej czasochłonne, ale ich posiadanie jest często niezbędne. Nawet jeżeli będziesz korzystał z maszynki, to do precyzyjnego strzyżenia pyszczka, uszu, czy palców, niezbędne okażą się jednak właśnie nożyczki.

Jak ostrzyc psa, by zrobić to naprawdę dobrze?

Przed strzyżeniem

Zanim rozpoczniesz strzyżenie, musisz odpowiednio przygotować psa. Zacznij od dokładnego wyczesania sierści. W ten sposób usuniesz martwy włos, łatwo znajdziesz też ukryte kołtuny, czy sfilcowaną sierść. W następnej kolejności należy psa solidnie wykąpać. To bardzo istotne nie tylko ze względów higienicznych. Brud zalegający na włosach może szybko stępić ostrze maszynki, narażając Cię na kolejne koszty. Psa myje się dwukrotnie. Pierwsze mycie ma na celu pozbycie się warstwy brudu, drugie ma już zadanie bardziej pielęgnacyjne. Przekonasz się, że dwukrotne wykonanie tej czynności, znacznie wydłuży czas pomiędzy kąpielami, gdy pies będzie wyglądał świeżo. W razie konieczności, po kąpieli nałóż na włos odżywkę pielęgnacyjną, przeznaczoną do typu włosa Twojego psa. Po jej dokładnym spłukaniu, czas przygotować się do strzyżenia. Znajdź i dokładnie wytnij wszystkie kołtuny, które mogą blokować maszynkę do strzyżenia, czy utrudniać odpowiednie, proste cięcie. Wykonaj to za pomocą ostrych nożyczek, ale uważaj, by nie zranić skóry psa.

Psa myje się dwukrotnie

Strzyżenie psa – technika

Gdy pies jest już w pełni przygotowany, można rozpocząć strzyżenie. Istotne jest, aby wykonywać je z włosem, a nie pod włos, czyli od głowy w kierunku tułowia. Ważne jest przycięcie włosów na brzuchu, gdyż w tym miejscu najtrudniej utrzymać czystość. Na koniec pozostaw ogon, przestrzenie między palcami oraz głowę. Gdy już nabierzesz wprawy, możesz zainteresować się różnymi rodzajami psich fryzur. Pytanie- jak ostrzyc psa? nabierze więc zupełnie innego wymiaru, bowiem znając technikę, możesz całkowicie zmienić wygląd psa, stosując fryzurę kontynentalną, „na westa”, czy „na lwa”. Bez względu na to, jaki rodzaj cięcia wybierzesz, nie zapomnij, że najważniejsze jest zdrowie zwierzęcia. Właściciele mylnie sądzą, że ostrzyżenie psa niemalże do skóry, ułatwi mu funkcjonowanie w upalne lato. Efekt będzie odwrotny- skóra pozbawiona naturalnej ochrony, jaką jest włos, narażona na promienie słoneczne, ulegnie podrażnieniu i poparzeniu. W ekstremalnych sytuacjach może prowadzić to nawet do śmierci psa.

Strzyżenie psa – główne zalety

Jeżeli znasz już odpowiedź na pytanie, jak ostrzyc psa, zastanów się, jakie są jeszcze z tego inne korzyści? Piękny wygląd pupila, łatwość utrzymania go w czystości to nie jedyne zalety. Podczas wszelkich czynności pielęgnacyjnych, takich jak kąpiel, wyczesywanie, czy strzyżenie, masz niepowtarzalną okazję, aby sprawdzić kondycję skóry psa. Dokładne wyczesywanie pozwoli Ci upewnić się, że na ciele nie ma pasożytów w postaci na przykład kleszczy. Ich znalezienie jest bardzo kłopotliwe w przypadku psów z długim włosem. Łatwiej też będzie Ci zauważyć niechcianego intruza takiego, jak pchła lub jakiekolwiek podrażnienia na skórze. Podczas strzyżenia warto też pamiętać o dokładnym przycięciu pazurków, które jest niezbędne, gdy pies nie spiłowuje ich samodzielnie podczas spacerów. Należy też dokładnie wyczyścić uszy psa. Można tego dokonać za pomocą wacików z ciepłą wodą, jednak znacznie wygodniejsze i skuteczniejsze są specjalne płyny do mycia zwierzęcych uszu.

Piękny wygląd pupila, łatwość utrzymania go w czystości to nie jedyne zalety

Pielęgnacja psiaka może być świetną zabawą i sprawiać prawdziwą przyjemność obu stronom. Jeżeli wiesz, jak ostrzyc psa, ale zupełnie sobie z tym nie radzisz, skorzystaj z usług profesjonalnego groomera. Ma on duże doświadczenie w pielęgnacji zwierząt i poradzi sobie z tym znacznie szybciej oraz łatwiej.

Wielu właścicieli psów zadaje sobie pytanie, ile pies chodzi w ciąży? Ciąża u psa trwa około 2 miesięcy. Zwykle pomiędzy 58 a 63 dni. Ze względu na to, że w początkowym stadium suka może nie wykazywać żadnych objawów, stan ten można łatwo przeoczyć.

Gdy znasz już odpowiedź na pytanie, ile pies chodzi w ciąży, należy zastanowić się, kiedy uzyskuje dojrzałość płciową. Pierwsza cieczka u suki pojawia się do pierwszego roku życia. W przypadku wielkich ras następuje to około 6 miesiąca. Od tego momentu suka ma możliwość zajścia w ciążę. Jednak przy planowaniu szczeniąt należy wziąć pod uwagę również jej dojrzałość psychiczną, aby była w stanie poradzić sobie z odchowem szczeniąt. Ciąża w zbyt młodym wieku, może bardzo negatywnie wpłynąć na psychikę psa i rzutować na jego zachowanie w całym dorosłym życiu.

Ciąża u psa trwa około 2 miesięcy

Tak więc przyjmuje się, że suka może zajść w ciążę po ukończeniu drugiego roku życia, a w przypadku ras małych lub wielkogłowych, po ukończeniu 15 – 18 miesiąca życia. Ciąża w zbyt młodym lub w zbyt późnym wieku, może stanowić poważne zagrożenie dla życia Twojego pupila. Pamiętaj również, że krycie psa powinno być przemyślane. W Polsce nielegalne jest rozmnażanie psów w celach sprzedaży, przez osoby niezrzeszonych w organizacjach mających w statucie działalność związaną z hodowlą psów.

Ile pies chodzi w ciąży?- rozpoznanie i przebieg ciąży u psa

Rozpoznanie ciąży u psa nie jest łatwe. Jeżeli jednak ciąża jest zaplanowana, należy od samego początku zwracać szczególną uwagę na postępowanie z psem, sposób karmienia, czy przebieg ewentualnego leczenia. Tu nieoceniony będzie stały kontakt z doświadczonym hodowcą oraz lekarzem weterynarii. Do ukończenia pierwszego miesiąca ciąży wygląd i zachowanie suki mogą pozostać niezmienione, choć właściciel może dostrzec pewne nietypowe symptomy. Jeżeli ciąża jest zaplanowana, może to być znacznie łatwiejsze, ponieważ pewnych zachowań, czy objawów można się u psa spodziewać.

Jak rozpoznać ciążę u psa?

Ciążę najpewniej można potwierdzić badaniem USG, wykonanym w gabinecie weterynaryjnym. Może to mieć miejsce jednak nie wcześniej niż po 4 tygodniu od zapłodnienia. Wiedząc ile pies chodzi w ciąży, to bardzo istotne, ponieważ będzie to już półmetek stanu błogosławionego. W tym czasie u suki mogą, ale nie muszą pojawić się różne sygnały świadczące o jej stanie. Pod koniec pierwszego miesiąca ciąży, obwód brzucha może się nieznaczenie zwiększać. Gruczoły mlekowe powiększają się i powoli zaczyna pojawiać się w nich pokarm.

Suczka może zacząć znosić ulubione zabawki do legowiska, opiekować się nimi. Jednak te objawy mogą również świadczyć o ciąży urojonej, zatem tylko wizyta u weterynarza może dać stuprocentową pewność, czy suka rzeczywiście spodziewa się szczeniąt. Nierzadko zdarza się jednak, że zachowanie suki nie zmienia się niemalże wcale. Jest wciąż pełna energii, ma apetyt, a jej waga nie ulega zmianie, mniej więcej do połowy trwania ciąży. Z takiego stanu rzeczy można się tylko cieszyć, bo świadczy on o bardzo dobrej kondycji psa, zarówno psychicznej, jak i fizycznej.

Jak rozpoznać ciążę u psa?

Przebieg ciąży oraz poród

Tak naprawdę czas najszybszego rozwoju szczeniąt w łonie matki następuje po 6 tygodniu ciąży. W tym czasie wytwarza się układ kostny, rozwijają się ich narządy. Ciąża zaczyna być coraz bardziej widoczna, suka może powoli tracić energię na długie spacery. Jednak zanim do tego dojdzie, warto pamiętać, że ruch jest dla niej niezwykle istotny, a ciąża nie czyni z niej kaleki. Dopóki nie zauważysz, że pies szybciej się męczy, powinien prowadzić taki tryb życia, jak dotychczas. Może z wyjątkiem uprawiania sportów, czy na przykład udziału w polowaniach.

Istotne jest, by suka była pod stałą kontrolą lekarza weterynarii. W końcowym stadium ciąży należy sukę bacznie obserwować, sprawdzać wydzielinę z pochwy, regularnie mierzyć temperaturę. W zależności od predyspozycji danej rasy, być może będzie trzeba rozważyć poród przez cesarskie cięcie. Podczas porodu naturalnego, suka instynktownie radzi sobie ze wszystkim sama, jednak warto jest poprosić o wsparcie kogoś doświadczonego. Może to być hodowca lub weterynarz. Taka pomoc może okazać się nieoceniona w przypadku, gdy wystąpią komplikacje.

Karmienie w czasie ciąży i odchowu szczeniąt

Wiedząc, ile pies chodzi w ciąży, pamiętaj, że dieta ciężarnej suki powinna diametralnie zmienić się mniej więcej w 4 tygodniu ciąży. W tym czasie jej zapotrzebowanie na energię zwiększa się o około 30- 40%. Wówczas należy stopniowo zmieniać sposób żywienia na karmę specjalistyczną typu Puppy, dostępną w dobrych sklepach zoologicznych. Karma dla psa taka musi posiadać znaczenie większą ilość kalorii, niezbędnych przy produkcji mleka, czy dla wzrostu szczeniąt. Ważne jest, by karma taka miała wysoki współczynnik strawności, aby maksymalnie zwiększyć wchłanianie wartości odżywczych z pożywienia. Istotne jest również, by pokarm miał zwiększoną ilość fosforu i wapna, które są ważnym budulcem układu kostnego u szczeniąt.

Jedzenie takie należy podawać w trakcie ciąży oraz po porodzie, aż do momentu, gdy suka przestanie karmić szczeniaki mlekiem. Jeżeli w trakcie ciąży zauważysz, że pies nie ma apetytu, nie stresuj się. To całkowicie normalne. Być może rozwijające szczenięta uciskają żołądek matki. Jeden dzień głodówki nie powinien być dla Ciebie niepokojący, potem apetyt zapewne szybko wrócić u pupilki. Jednak gdyby stan ten się przedłużał, koniecznie udaj się do weterynarza, aby upewnić się, że ciąża przebiega prawidłowo.

Jeżeli w trakcie ciąży zauważysz, że pies nie ma apetytu, nie stresuj się

Ile pies chodzi w ciąży – profilaktyka w czasie ciąży u psa

Biorąc pod uwagę, ile pies chodzi w ciąży, warto wcześniej zaplanować wszelkie formy leczenia profilaktycznego u  suki. Nie zaleca się stosowania szczepień ochronnych w czasie ciąży, warto więc wykonać je odpowiednio wcześniej. Inaczej wygląda sytuacja w przypadku odrobaczania. Odrobaczenie suki w ciąży jest wręcz zalecane i powinno mieć miejsce po 4-6 tygodniu ciąży. Warto jednak upewnić się, że preparat, jaki zastosujesz, będzie bezpieczny dla szczeniąt. Bez problemu kupisz go w dobrym gabinecie weterynaryjnym lub sprawdzonym sklepie zoologicznym.

To samo dotyczy preparatów przeciwpchelnych oraz przeciwkleszczowych. Bardzo ważny jest ich odpowiedni dobór, aby były całkowicie bezpieczne dla psa. Ich stosowanie jest niezwykle istotne, ponieważ choroby odkleszczowe mogą być znacznie poważniejsze w skutkach niż efekty uboczne stosowania tych preparatów. Jeżeli masz w domu więcej niż jednego psa, zwróć uwagę na to, by wszystkie były zabezpieczone jednocześnie, ale przede wszystkim tym samym preparatem.

Leczenie w czasie ciąży.

Wiedząc ile pies chodzi w ciąży może zadbać o to, by w tym okresie zagwarantować mu właściwe leczenie, jeśli na przykład cierpi na jakieś schorzenia. Jeżeli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy chorobowe u swojej suki, nie wahaj się konsultować ich z lekarzem weterynarii. Pamiętaj jednak, aby pod żadnym pozorem nie leczyć psa na własną rękę środkami, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia suki i życia szczeniąt. Nie stresuj się, jeżeli konieczna będzie nawet kuracja antybiotykowa.

W obecnych czasach dostępne na rynku preparaty są całkowicie bezpieczne i nie powinny powodować żadnych efektów ubocznych. Bywają jednak sytuacje, gdy trzeba podjąć ryzyko, aplikując leki mogące stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia szczeniąt. Jednak podaje się je jedynie w sytuacjach, gdy taka terapia jest ważniejsza dla życia suki, niż utrzymanie ciąży. Najistotniejsza jest jednak obserwacja psa i stały kontakt z lekarzem. Tu bardzo ważne jest, by był to lekarz specjalizujący się w opiece nad sukami w ciąży. Musi być również dyspozycyjny, tak by w razie nagłej sytuacji dostęp do niego był zagwarantowany o każdej porze.

Karma podawana suce musi posiadać znaczenie większą ilość kalorii

Ciąża u psa to cudowny czas. Mając wiedzę, ile pies chodzi w ciąży, możesz spokojnie przygotować się do porodu i pomocy w odchowie szczeniąt. Dla psów jest to proces zupełnie naturalny i instynktowny. Ważne jest jednak, by w tym czasie mogły liczyć na właściwą opiekę ze strony swoich opiekunów.